Deze website is verhuist naar www.taichiweb.nl. De site wordt nog even in de lucht gehouden om iedereeen goed naar de nieuwe locatie te verwijzen. De informatie wordt niet meer bijgehouden.

Helaas gaat het weer z’n eigen weg. Ondanks dat het op dit moment droog is, is de grond te nat door alle regen van gisteren en het is fris buiten. Dus, de laatste les is gewoon in het centrum. Wel wil ik jullie uitnodigen om na de les bij mij thuis koffie en thee te drinken. En, voor wie iets lekkers gebakken heeft, neem het gerust mee…:-)

In april dit jaar ben ik naar China geweest. Eén van de hoogtepunten van de reis was mijn bezoek aan Wudang, de bakermat van de taijiquan. Vier dagen ben ik daar te gast geweest bij een kungfuschool en heb ik taijiles gevolgd. Weten hoe mij dit bevallen is? Lees dan mijn verslag.

In de taijiquan is de berg Wudang een begrip. Volgens de overleveringen liggen hier haar wortels. Op deze berg zou de taoïstische priester Zhang San Feng in de dertiende eeuw de taoïstische filosofie en Chinese krijgskunst hebben laten samenvloeien, en daarmee een interne krijgskunst hebben ontwikkeld die later de naam taijiquan heeft gekregen. Op mijn reis naar China mocht deze bestemming dan ook niet ontbreken. Wat zou ik er nog terugvinden van de oude tradities?

Berg Wudang ademt de sfeer uit van het oude taoïsme. Eeuwig in mist gehulde bergtoppen, hellingen waar loofbomen worden afgewisseld met ruige rotspartijen en af en toe een kronkelend watertje. Precies wat je erbij voorstelt als je naar traditionele Chinese schilderijen kijkt. Een perfecte afwisseling van yin en yang. Op de lagere hellingen wordt nog steeds thee verbouwd. Ver weg van het toeristische Beijing, zijn het hier vooral de Chinese pelgrims die de zware tocht naar de top wagen. Sommige gelovigen zeulen grote pakken wierook met zich mee, om op één van de tempels onderweg te branden. Voor wie die tocht een te grote uitdaging is, is er de kabelbaan. Uiteraard vind je hier wat meer (Chinese) toeristen.

In een van de tempels op de berg, de tempel van de Paarse Wolk, wordt Zhang San Feng vereerd. Het verhaal gaat dat de monnik een gevecht tussen een kraanvogel en een slang gade sloeg. De kraanvogel, van nature groter en sterker dan de slang, lukte het maar niet om de slang te pakken te krijgen. Steeds weer manoeuvreerde de slang zich weg van zijn aanvaller, daarmee de kraanvogel uitputtend. Dit leerde Zhang San Feng dat zacht hard kan overwinnen, iets dat hem inspireerde bij het beoefenen van zijn krijgskunst.

Gegarandeerd dat je als Westerling met rugtas en bergschoenen opvalt tussen de drommen Chinezen. Dat Wudang zo weinig toeristisch is, is misschien wel te wijten aan de grote afstand die je ervoor aflegt. Wudang ligt zo’n anderhalve dag treinen van Beijing. Een vliegveld is er niet. Wij hebben het met twee tussenstops gedaan, het lieflijke Pingyao en het minder lieflijke en drukke Xian. Na twee nachten en een dag met de trein komt dan eindelijk Wudang in zicht.

Aan de voet van de berg ligt Wudangshan, een klein stadje, net wat minder troosteloos dan veel van de plaatsen die we onderweg in de trein hebben gezien. Ook hier de betonnen blokkendozen, maar sommige huizen hebben hier een likje verf gekregen en in het centrum hangen rode lampionnen vrolijk te wapperen in de wind. Hier zijn we de komende dagen te gast bij de Wudang Daoist Traditional Internal Kungfu Academy. Een school waar nog steeds Wudang taijiquan wordt onderwezen.

Hoe anders is Wudangshan in vergelijking met Shaolin. Shaolin is een bedrijf. In de tempel is vooral veel oog voor de verkoop op `relikwieën` en souvenirs. En volgens een vast rooster vinden er dagelijks een paar kunfu-shows plaats. Wudangshan mist de pracht van de Shaolin tempel, maar hier wordt dagelijks met hart en ziel gewerkt aan het in stand houden van de interne krijgskunsten. De bescheiden tempel voor het schoolcomplex wordt met veel liefde hersteld. Hier ben je ver van de commercie. In de school trainen zowel Chinese jongeren als, wat oudere, Westerlingen. Van over de hele wereld komen liefhebbers van kungfu naar de school van sifu Yuan Xiu Gang. Dat wij maar voor een paar dagen kwamen trainen was vreemd. Leerlingen komen hier meestal voor een paar weken, maanden tot zelfs jaren. We ontmoetten er een Nederlander die binnenkort begint aan een vijfjarig programma. Maar goed, mijn doel was niet om Wudang taijiquan volledig te beheersen. Ik wilde slechts zijn op die bijzondere plek, en ervaren hoe het is om trainen bij een echte Chinese school.

De school heeft een aantal klassen met jonge Chinese kinderen, vanaf een jaar of 8 schat ik in. Ook zij verblijven hier voor langere tijd intern. Waar wij de luxe van een eigen kamer met badkamer hedden, verblijven zij met z’n zessen in een kamer met stapelbedden. Deze kinderen doen niets anders dan trainen, dag in dag uit. In de tijd dat ze in Wudang zijn gaan ze niet naar een reguliere school, ze leren alleen kungfu en de daarbij behorende discipline. Het verbaasde me dat er geen aandacht is voor taal of rekenen. Dat zou de kungfuopleiding alleen maar krachtiger maken, is mijn idee.

Bij binnenkomst konden we gelijk aanschuiven bij het eten, een bijzonder ritueel. Allereerst wordt er op een fluit geblazen en iedereen snelt richting de eetruimte. De jongere, Chinese, leerlingen stellen zich op in een rij buiten de ruimte en wachten ongeduldig tot de oudere, veelal Westerse, leerlingen binnen zijn en een kom met rijst hebben gevuld. Daarna stormen ze binnen en verdringen zich voor de enorme pan. Op elke tafel worden schalen met heerlijke groentes, tofu en soms vlees gezet. Gezamenlijk wordt er met eetstokjes uit de schalen gegeten. En dat drie keer per dag. Het eten was werkelijk heerlijk, buiten de twee keer dat er ’s ochtends rijstsoep op het menu stond. Na het eten is het één grote ravage, de tafels liggen bezaaid met voedsel dat uit de eetstokjes is geglipt, en pepertjes die uit het eten zijn gevist. Het grappige is dat na een minuut of 10 er geen Chinees meer aan tafel te zien is, buiten de enkeling die de tafels afschuimt naar overgebleven lekkers. Chinese tafelen niet na zoals wij, ze eten en vertrekken weer.

Wudang taijiquan is de vroegste vorm van taijiquan. Van daaruit heeft het zich ontwikkeld tot de diversiteit aan stijlen en vormen die we nu kennen. Wudang taijiquan onderscheidt zich van de Yangstijl door smalle, lange standen en, tot mijn verbazing, een overstrekt achterste been. Daar sta je dan met je theorie over de knie altijd boven de voet houden. De bewegingen van de armen zijn groot en rond. Ik leerde er de 24-vorm, een prachtige vorm, aan de voet van de plaatselijke tempel met op de achtergrond de steeds voorbij razende en altijd luid signalerende treinen. Mijn eerste docent was een knorrige Chinees, die geen enkel woord Engels sprak. Hij was meer bezig met z’n mobieltje dan het lesgeven. Daarna volgde een jonge, onervaren, maar enthousiaste leraar. Ondanks dat ook hij niet verder kwam dan ‘yes’ en ‘no’, maakte hij zich met gebaren veel beter duidelijk.

Voor de Chinese leerlingen startte elke dag om 6:00 uur met hardlopen. Wij mochten nog even blijven liggen en begonnen om 6:20 uur met een klein uurtje qigong. Elke training, ook qigong, wordt begonnen met het uitgebreid stretchen, koud stretchen, van de benen. Een van de benen wordt op een richel gelegd en ritmisch wordt het bovenlichaam naar beneden en omhoog bewogen. Het liefst tot dat de neus op de knie ligt. Voorzichtig om me heen kijkend, zag ik al snel dat ik gelukkig niet de enige was bij wie dat enigszins “problematisch” was.

Leren betekende vooral nadoen, tot je uiteindelijk een vorm kent. Ik heb geen oefeningen in kleinere groepjes gezien om principes te oefenen, zoals wij gewend zijn te doen. Voor zover ik kan beoordelen ligt de nadruk op het aanleren van de choreografie. Al wordt wel aangegeven dat je ontspannen bewegen moet. Wellicht dat in een later stadium ook het interne werk meer aan bod komt. In de dagen dat ik er was heb ik hier niets van meegekregen. Ook niet van de andere Westerse leerlingen. Wat jammer was, want ik had gehoopt op dat vlak verdieping te vinden. Taijiquan is hier wel veel martialer dan in het Westen, en onderdeel van kungfu. Er wordt veel met wapens en snelle kungfu-vormen gewerkt, wat er zeker spectaculair uitziet. Omdat er zo veel en zo lang getraind wordt, is het niveau erg hoog.

De jonge Chinezen leren hier naast martial arts vooral discipline. De leraren houden er flink de wind onder. Tijdens mijn training kwam ik tegenover twee pubers te staan die "voor straf" in een diepe ruiterstand stonden, met de bovenbenen horizontaal. Er diep dus, voor ons fysiek bijna niet mogelijk. Als ze te ver omhoog kwamen, kregen ze een corrigeerd tikje op de benen. Was de leraar even uit de buurt, dan zochten ze stiekem snel verlichting, al gniffelend naar mij. Maar daar kwam al gauw verandering toen de muntjes tevoorschijn kwamen. Op elke schouder één, plus op elk bovenbeen. En zo bleven ze staan… voor zeker een uur. Vol verbijstering heb ik staan toekijken.

Omdat Wudangshan niet toeristisch is, hier kom je voor de martial arts, is het een prettige plaats om te vertoeven. Je kunt hier rustig over straat lopen zonder dat je aangesproken wordt of je een Rolex wilt kopen. Op de berg zelf is het wat toeristischer, maar als je rustig naar beneden wandelt, weg van de bussen en kabelbaan, kun je je daar prima aan onttrekken. De tocht is ook te zwaar om enorm toeristisch te worden. En hou je het onderweg niet meer vol, dan kun je je naar boven of beneden laten dragen. Hoe decadent. Wudang ademt nog steeds de sfeer van het taoisme en de taijiquan leeft, al is het ware taijiquan nog wel wat verborgen naar mijn idee.

Cursus taiji & qigong bij Agis
Vier maanden lang kunnen de medewerkers van deze zorgverzekeraar kennismaken met deze taiji & qigong. De cursus maakt deel uit van het programma BRAVO (meer Bewegen, minder Roken, minder Alcohol, betere Voeding en Ontspanning) dat Agis al twee jaar voert. De interesse voor de cursus is zo groot dat er gelijk met drie wekelijkse lessen wordt gestart.

Workshop tijdens de Landelijke Tolkendag
Als onderdeel van een symposium werd gebarentolken een inspiratiemiddag aangeboden, waarbij er twee workshop taiji & qigong werden aangeboden.

Workshops tijdens de fitweken bij NS
NS stimuleert haar medewerkers om meer te gaan bewegen door hen kennis te laten maken met een heel scala aan bewegingsvormen, waaronder taiji & qigong.

Workshops bij de senioren sportdag voor Gemeente Nieuwegein
De gemeente Nieuwegein stimuleert actief bewegen door senioren, waaronder via een senioren sportdag.

Workshops tijdens body & mind bij Hogeschool Utrecht
Hogeschool Utrecht (HU) wil een goede werkgever zijn voor haar werknemers. Hieronder valt ook gezondheidsbeleid. Gezondheid staat steeds meer in de belangstelling, en dan vooral het voorkomen van gezondheidsproblemen door het herkennen van risico’s. De HU wil haar medewerkers bewust laten worden van het belang van vitaliteit voor een aangenamer leven, zowel in de privé – als werksituatie. Tijdens de body & mindweek is een aantal workshops tai chi & qigong gegegeven.

Workshop qigong voor een personeelsuitje voor Hogeschool Utrecht

Workshops qigong op het evenement Crossing Cultures van Hogeschool Utrecht
Diversiteit is één van de speerpunten voor Hogeschool Utrecht. Middels een jaarlijks terugkerend evenement voor studenten en medewerkers komt diversiteit aan bod in een breed scala aan workshops. 

Er bestaan verschillende mogelijkheden voor workshops of cursussen. Hieronder vindt u voorbeelden. Het is altijd mogelijk om een workshop of cursus af te stemmen op uw eigen behoefte.

>>Workshop Kennismaken met taiji
Taiji is ontspanning zoeken in beweging. Zowel fysiek als mentaal. In deze workshop maken de deelnemers kennis met taiji als bewegingsleer. De workshop is ook geschikt als teambuiling voor teams. Er worden veel oefeningen gedaan die in tweetallen of groepen worden uitgevoerd.

Duur: 1,5 uur
Locatie: op uw locatie of bij ons
Kosten: vanaf 300 euro excl. btw (afhankelijk van deelnemersaantal en locatie)

>>Workshop Wellness @ Work
De workshop is een verwendag voor uw medewerkers. Wellness gaat om opladen, energie krijgen en je ontspannen voelen. Gun uw medewerkers een moment vol rust en ontspanning. Tijdens de workshop wordt er gewerkt met qigong (ontspannen bewegen, meditatie en aandachtstraining) en massage (kleding blijft aan).

Duur: 3 uur
Locatie: op uw locatie of bij ons
Kosten: vanaf 750 euro excl. btw (afhankelijk van deelnemersaantal en locatie)

>>Cursus Kennismaken met taiji
Taiji is ontspanning zoeken in beweging. Zowel fysiek als mentaal. In de cursus maken de deelnemers dieper kennis met taiji als bewegingsleer. Deze cursus legt de nadruk op het samenspel tussen lichaam en geest. De deelnemers werken met oefeningen met aandacht en het bewustworden van spanning in het lichaam. In de cursus werken de deelnemers toe naar een korte taijiserie.

Duur: 4 lessen van 1 uur
Locatie: op uw locatie of bij ons
Kosten: vanaf 1000 euro excl. btw (afhankelijk van deelnemersaantal en locatie)

>>Cursus Vitaal op het werk
Gezondheid op het werk staat in de belangstelling. Steeds meer mensen ervaren stress en spanning op het werk. Het ziekteverzuim door rsi, oververmoeidheid of burnout is de afgelopen jaren toegenomen. In deze cursus werken wordt gewerkt met een serie van acht oefeningen die vooral werken op spanning in nek, schouders en rug. Deze cursus is geschikt voor iedereen, ongeacht leeftijd. De zachte bewegingen, waarbij op een speelse manier het hele lichaam gerekt en gestrekt wordt, geven nieuwe energie en maken het lichaam soepel en ontspannen.

Duur: 4 lessen van 1 uur
Locatie: op uw locatie of bij ons
Kosten: vanaf 1000 euro excl. btw (afhankelijk van deelnemersaantal en locatie)

Neem voor meer informatie vrijblijvend contact op via info@taichiweb.nl of          030 6034332        .

Vanaf maart 2009 start bij Agis een cursus taiji. Vier maanden lang kunnen de medewerkers van deze zorgverzekeraar kennismaken met deze nieuwe manier van bewegen. De cursus maakt deel uit van het programma BRAVO (meer Bewegen, minder Roken, minder Alcohol, betere Voeding en Ontspanning) dat Agis al twee jaar voert. De interesse voor de cursus is zo groot dat er gelijk met drie wekelijkse lessen wordt gestart.

Taiji is een begrip dat gesymboliseerd wordt als het yin/yang-symbool. Taiji betekent "het hoogst bereikbare", "het meest verhevene" of het opperste principe". Het woord quan betekent vuist of boksen. Taijiquan, het boksen vanuit het opperste principe, is afkomstig uit China. Deze gevechtskunst wordt "de meest verhevene" genoemd, vanwege het ontwikkelen van concentratie en geestkracht en de mogelijkheid om je ermee te beschermen. Taijiquan wordt ook wel geschreven als tai chi (oude schrijfwijze) of taiji. Taijiquan is dus een krijgskunst. Elke beweging die je uitvoert symboliseert een beweging uit een gevecht. Als je taiji beoefent, voer je als het ware een schijngevecht.

Taiji is een set langzame, ontspannen uitgevoerde, vloeiende bewegingen. Er wordt vaak in groepen geoefend. Iedereen voert dan dezelfde bewegingen uit, in het tempo wat door degene die vooraan staat wordt aangegeven. Veel mensen die taiji beoefenen, doen dit thuis of op een plek in de natuur. Aan het begin van de nieuwe dag, en/of aan de afsluiting van de dag. Taiji wordt beoefend door jong en oud. De kans op blessures is zeer klein, terwijl de training wel intens is.

Taijiquan is een uiterst weldadige methode voor het verwerven van harmonie en evenwicht. Praktisch gezien is het een ideale manier om een verloren gegaan contact met je lichaam te herstellen. De principes zijn op allerlei gebieden toepasbaar, zoals bijvoorbeeld – andere sporten, bij het zaken doen of tijdens interactie tussen mensen. Het plezier in bewegen wordt vergroot omdat de bewegingen fraai zijn om te zien en een weldaad voor het lichaam zijn.

Hieronder een kort videoverslag van twee inspirerende dagen met Thierry Alibert in Bourges, Frankrijk. Thiery is één van de meesters in Europa die zich heeft toegelegd op het instandhouden van de oude technieken, in de geest van de grondlegger van de taiji, Yang Lu Chan. Voor meer informatie over workshops met Thierry in Nederland en meer videomateriaal: kijk op www.centrumwell.nl.

Op zondag 23 november werd in Centrum Well Utrecht de workshop Bewegen als een Parelsnoer gegeven. Deze dag werd vanuit de drie krachten (san ti) gewerkt aan bewegen als eenheid.

Hieronder een impressie van deze workshop. Deze workshop wordt opnieuw gegeven op zondag 29 maart 2009.